header
Home > Activiteiten > Activiteiten 2011

Activiteiten 2011

Verslag Sportdag woensdag 8 juni

Op deze stralende woensdagmiddag kwamen zo’n 30 kinderen in de leeftijd van 3 tot 15 jaar naar de sportmiddag in sportpark Brakkenstijn.
Vanaf 13.30 uur werden de deelnemers met ouders verwelkomt door leden van de werkgroep van de Diabetesvereniging Nijmegen met een drankje met iets lekkers erbij.
Kinderen met diabetes hadden een broer(tje) of zus(je) meegenomen en werden in groepjes ingedeeld. Alle groepjes werden begeleid door leerlingen van het Kadinsky college (sportopleiding) met een leerkracht. Ook was een arts en verpleegkundige van het KDCN aanwezig die actief meededen en (gelukkig) niet voor medische zaken werden ingeroepen.

De kinderen startten met een warming-up en in groepjes gingen ze verder met o.a. korte en langere afstand hardlopen, speerwerpen, verspringen en kogelstoten.
Na een uurtje hadden we een korte pauze, even uitpuffen.
En toen was het dikke pret want de kinderen konden in wedstrijdverband op een stormbaan! Hoe sneller van de baan en natter de kinderen werden hoe leuker ze het vonden, genieten was dit.
Met natte kleren, haren en een tevreden gevoel gingen ze met een medaille en een  versnapering weer naar huis.

 

Verslag bezoek aan Brakkefort 27 april, door een ouder geplaatst op het diabetesforum:

Hoi

Vanmiddag in Nijmegen in een speeltuin geweest met een aantal andere kinderen en ouders.
In eerste instantie deed Lars niet veel, maar later ging hij toch op zijn manier aan het spelen.
Al was dit wel alleen, hij wilde niet met andere mee doen (hij was ook nu de jongste).
Ik was even bezorgd dat het toch niet voor hem was wat ik dacht.
Ik heb toch van alles gehoord en met een aantal mensen kunnen praten, wat ik echt prettig vond, dus voor mij was het zeker een goede dag.
In de auto naar huis, begon Lars meteen over alle pompen die hij zag en over die jongen en  'die' meisje met die roze jas die ook in de vinger prikte met een zwarte kikker (een zwart opbergtasje). En die jongen die een koek wilde en die moeder die ook al nee zei (net zoals ik wel eens doe).
En hij wist van verschillende kinderen de kleur van de pomp te vertellen.
Dus hij had veel meer gezien en opgepikt dan ik dacht en hij had het leuk gevonden om die kinderen te zien zei hij.
Onderweg zijn we bij een MAC gestopt voor een overdosering van koolhydraten en hier kwam toevallig nog een moeder met haar dochter en haar vriendinnetje. Lars genoot volop van de aandacht die hij van deze beide jongedames kreeg.
's Avonds in bed vertelde hij dat hij het spannend vond, maar niet meer eng vond toen hij de pompjes had gezien bij de andere kinderen.
En hij wil de volgende keer een paarse pomp net als het meisje en dan ook net als haar op zijn broeksband (tot nu toe wilden hij altijd een roze).
Toen Janne zei dat ze ook naar deze speeltuin wilde, zei Lars dat deze alleeen voor meisjes en jongens met een pomp was!

Al met Al een goede dag, Cathelijne en nog bedankt voor je uitnodiging voor vandaag.

Groetjes Yvonne

 

Met diabetes kinderen naar een bakkerij in Gendt.  

Verslag van Timo

Op woensdag twee maart gingen wij naar bakkerij Van Beek in Gendt. 
Alle kinderen tussen de acht en twaalf waren uitgenodigd.
Het werd georganiseerd door het KDCN en de DVN.
We waren met dertien kinderen en het was heel gezellig.
We gingen broodjes en koekjes bakken.  
Als eerste gingen we koekjes bakken.
Toen kwam het gevlochten brood.
En tot slot  mochten wij allemaal een cake met moes versieren en met veel snoep en
slagroom!
We hebben veel geleerd over  het bakken van koek en brood.
En de ouders zaten in de tussentijd in een café dichtbij.
Bijdrage van Timo Derks (9 jaar)
Verslag van Froni

We waren met de hele school vrij. ’s Middags mochten kinderen met diabetes naar een Bakkerij in Gendt.
Ik ging samen met mijn moeder. Toen we aan kwamen waren er al enkele kinderen. Ik maakte meteen vriendschap. Na een tijdje wachten mochten we naar binnen. De papa’s en de mama’s gingen ergens koffie drinken en praten. Voordat ze weggingen pakten bijna alle kinderen hun bloedsuikerapparaat om nog even te meten. Overal om je heen hoorde je piepjes. Dat was wel grappig.

Toen de ouders weg waren werd er uitgelegd wat we die middag gingen doen. We zouden koekjes , broodjes en cakejes gaan bakken. Daar mocht heeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel snoep op.
We begonnen met het versieren van een bakkersmuts. Toen deze helemaal klaar was hebben we deze allemaal opgezet.
We kregen als eerste koekjesdeeg wat naar pepernoten rook. Met vormpjes konden we leuke koekjes maken. We moesten ze op een plaat leggen met vakjes. Ieder had zijn eigen vakje. Daarna gingen ze de oven in.

Daarna kregen we brooddeeg waar we een vlechtbroodje van mochten maken. Met water plakte de deeg goed. We mochten kiezen of we er kaas of krentjes, of allebei, op wilde strooien. Toen we dit klaar hadden gingen deze ook in de oven.
Als laatste mochten we een cakeje versieren met slagroom en snoep. Ik had er heel veel snoepjes opgedaan   dat zag er mooi en lekker uit.
Toen kwamen de ouders ons ophalen.

Ondertussen heb ik veel zitten kletsen met Jamilla en de andere kletsten ook met elkaar.
Het was een gezellige middag. Ik heb nog het telefoonnummer gekregen van Jamilla zodat we elkaar een keer kunnen bellen en misschien wat afspreken.

In de auto naar huis hebben mama en ik samen het overheerlijke kaasvlechtbroodje opgegeten.

Ik vond het een hele fijne middag en kijk uit naar het volgende.

Groetjes Froni                                                                                                                                                                                                          

Bowlen 28 januari 2011

Bowlen en spiderpannen

Vrijdagmiddag  28 januari 2011 om 16.00 uur ontmoeten wij elkaar bij het Bowlingcentrum Plasmolen in Plasmolen om te gaan bowlen en een hapje te eten.Omdat we met een klein clubje jongeren waren hadden we 1 bowlingbaan in gebruik.De strijd met elkaar om zoveel mogelijk punten te halen begon al vanaf de eerste worp. De meesten van ons gooiden de eerste keren  meer in de goot dan tegen de kegels, wat wel enige frustratie, maar ook veel pret opleverde. Al snel ging het stukken beter en onderling was het direct heel gezellig en kletste iedereen met elkaar. We werden tussen het bowlen door goed voorzien van lekkere frisdranken en ik vraag mij nu of het allemaal ‘light’ was of dat er extra insuline toegediend werd? In ieder geval was er aan de prestaties van een ieder niet veel op of aan te merken.

Na een uur bowlen, had iedereen  wel trek in spiderpannen en wat is dit nu precies zul je je afvragen. Spiderpannen is grillen op een bakplaat die schuin naar beneden afloopt. Door deze manier van grillen verdwijnt het overtollige vet en wordt het vlees extra sappig en toch vet arm. Heel fijn voor diegene die op zijn calorieën wil letten.
We konden spiderpannen met heel veel ingrediënten. Hierbij kun je denken aan diverse soorten vlees en groenten. Spiderpannen is een totaal andere manier van grillen. De spiderpan heeft de vorm van een spinnenweb, aha daar komt die naam dus vandaan!. Overigens werd ook volop genoten van het stokbrood met allerlei sausjes en kruidenboter die voorhanden waren.

Tijdens het eten werd er heel veel over diabetes en coeliakie gesproken. Er werden vragen aan elkaar gesteld, hoe doe je dit en hoe ga jij daar mee om? 

Ook ‘Suikerplein’ een nieuwe manier om de diabetes zorg te verbeteren kwam aan de orde. Hoe zorg je voor je diabetes als je op vakantie gaat, waar spuit je precies en nooit meer terug naar spuiten na het hebben van een pomp, waren de onderwerpen die zo voorbij kwamen. Ook “oude” koeien werden weer uit de sloot gehaald over toen ze waren opgenomen op de kinderafdeling. En ook vooral, hoe kan ik zolang mogelijk bij het Kinderdiabetes Centrum Nijmegen onder behandeling blijven!!!! Kortom voor we het in de gaten hadden was het alweer tijd om af te sluiten zodat iedereen ook nog met de trein naar huis kon komen.

Terugkijkend was het een zeer geslaagde middag/avond waarvoor ik Mitchel, Marjolein, Gea, Wendy en Maureen hartelijk wil bedanken.  Tot slot nog een dankwoord aan Cathelijne Wolters  die als vrijwilligster van de Diabetes Vereniging Nederland zich voor dit soort activiteiten inzet. Zonder haar hadden we dit niet kunnen organiseren.

Ik hoop dat wij elkaar volgend jaar weer treffen!!!

Groetjes Margot

Kinderdiabetesverpleegkundige